Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Al. Wilanowska No 21

Informacje ogólne:

Identyfikator: Al_wilanowska_no21
Typ materiału: Etiuda dokumentalna
Rok produkcji: 1986
Długość materiału: 00:05:41
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Plan budowy warszawskiej linii metra zakłada wyburzenie domu przy al. Wilanowskiej 21. Zamieszkała tam realizatorka dźwięku wraz z babcią zmuszone są do wyprowadzki. Film czarno-biały, dokumentalny.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Plan średni. Studio nagrań. Kobieta i mężczyzna siedzą za sprzętem audio – ona operuje suwakami konsol i komentuje jakość dźwięku wykonywanej w studiu muzyki klasycznej, on przypatruje się temu ze zrozumieniem. Bohaterka przerywa nagranie, jej towarzysz zatrzymuje magnetofon, muzyka cichnie. Plan średni. Bohaterka siedzi w studiu nagrań nad sprzętem audio, zza szyby obserwuje wykonanie skrzypaczki i pianisty, porównując brzmienie z zapisem nutowym. Plan pełny. Ujęcie zza szyby. Bohaterka siedzi w studiu, pochylona nad nutami, zatrzymuje próbę i udziela wskazówek muzykom, których sylwetki odbijają się w szybie, na tle mikrofonów. Kobieta demonstruje właściwe tempo, po czym prosi o kolejną próbę na znak ręką. Zamiast znaku pojawia się kadr tytułowy – wymalowany na ścianie biały napis: „Al. WILANOWSKA No 21.”. Off: rytmiczne odgłosy pracy maszyny.

Sekwencja 1 Plan pełny. Robotnik w kasku wchodzi w górę po schodach szybu, w tle stoją wagoniki; panorama w górę; kamera podąża za mężczyzną. W tle słychać c.d. odgłosów maszyny. Powtórne ujęcie kobiety i mężczyzny w studiu, przysłuchują się dalszej części utworu z początku filmu. Kobieta ponownie wyraża uwagi krytyczne na temat mikrofonu, koryguje dźwięk na konsoli. Mężczyzna wychodzi, żeby naprawić problem. Kobieta informuje muzyków, że trzeba przerwać nagranie. Półzbliżenie twarzy realizatorki dźwięku, w podwójnym swetrze, okularach z wyrazistymi oprawkami i naszyjnikiem z pereł, pochłoniętej krzątaniem. Półzbliżenie obrazu, przedstawiającego nagą, skuloną kobietę, który bohaterka przeciera z kurzu, po czym owija w gazetę. Plan pełny. Bohaterka przesuwa pudło po podłodze mieszkania; panorama w lewo; kobieta pcha je do drugiego pomieszczenia, towarzyszy jej pies merdający ogonem. Plan pełny. Kobieta opróżnia regały z książek i wkłada ich sterty do pudeł. Przygląda się temu pies. Półzbliżenie bohaterki, która rozmawia przez telefon – żali się na rozterki i trudy związane z przeprowadzką. Ruch kamery po skosie, w dół, na psa, którego kobieta głaszcze i klepie podczas rozmowy.

Sekwencja 2 Plan ogólny. Głębokie wykopaliska ciężkim sprzętem, koparka wydobywa ziemię, robotnicy noszą belki, rąbią drewno. W tle słychać furkot maszyn. Plan ogólny. Wejście do tunelu, przed nim, na szynach, stoi wagonik; panorama w lewo; robotnicy ustalają podejmowane prace, obok unosi się para. Mechaniczne odgłosy narastają. Plan średni. Widok przez drzwi do kuchni. Bohaterka przygotowuje herbatę, nalewa ją, słodzi. Jednocześnie podirytowana skarży się na konieczność wyprowadzki z babcią do „mieszkań z betonu” – z uwagi na budowę metra. Plan ogólny. Niszczejące poddasze domu, na pierwszym planie balustrada i poręcz schodów, korytarz z nierównymi deskami, na prawo drzwi do kolejnych pomieszczeń, z podkową zawieszoną na futrynie. Na lewo pokój, z którego bohaterka wynosi krzesło i schodzi z nim po schodach, znika z kadru. Off: kobieta opowiada o planach miasta na poprowadzenie linii metra w miejscu jej rodzinnego domu oraz chęci jego uratowania. Plan pełny. Widok przez drzwi pomieszczenia, będącego już w trakcie rozbiórki. Kobieta stoi na podłogowej belce, tuż przy kaloryferze, pieli kwiaty, po czym bierze dwie doniczki i przechodzi z nimi przez zawaloną gruzem podłogę, wychodzi z pokoju, minąwszy kamerę. Off: c.d. wypowiedzi bohaterki, dotyczącej ostatecznych planów budowy metra, niepodlegających zmianie. Plan pełny. Ujęcie zza drzwi. Na drewnianej podłodze leżą ułożone klepki parkietowe, częściowo zdjęte, obok stoi drabina. Ujęcie zza balustrady. Półzbliżenie podłogi, na którą upada miotła, unosi się pył. Off: kobieta opowiada o fachowcu, który ma się zająć rozbiórką parkietu. Plan amerykański. Bohaterka siedzi przy stoliku z telefonem i rozmawia z kimś, kontynuuje wypowiedź o żmudnej pracy nad parkietem oraz pozostałych drewnianych elementach domu; obok niej siedzi pies. Półzbliżenie biurka z maszyną do pisania marki Mercedes oraz lampką. Zbliżenie drewnianych sztukaterii. Półzbliżenie rysunku, przedstawiającego portret młodzieńca z rozświetlonym profilem. Plan ogólny. Robotnicy ustawiają wagoniki przy wejściu do budowanego tunelu metra. Plan amerykański. Robotnicy korygują ustawienie wagonów. Powtórne ujęcie robotników, rozprawiających na budowie, obok nich unosi się para.

Tyłówka Plan średni. Bohaterka siedzi zasłuchana w studiu nagrań. Obok kręcą się szpule magnetofonu. Kobieta niemo wylicza rytm, gestykulując przy tym. Śledzi nuty wzrokiem, zerka to na muzyków, to znów do nut. Jest skupiona, a przy tym zadowolona z efektu. Off: energiczna muzyka smyczkowa. Pojawiają się namalowane na ścianie białe napisy: 1. REALIZACJA: WOJTEK BIEDROŃ 2. ZDJĘCIA: JAROSŁAW ŻAMOJDA 3. MONTAŻ: HALINA SZALIŃSKA 4. DŹWIĘK: JAN SILCZAK 5. WSPÓŁPRACA: TERESA ROŚCISZEWSKA 6. PRODUKCJA: RYSZARD ULATOWSKI 7. OPIEKA ART.: KAZIMIERZ KARABASZ (panorama w dół) I JERZY WÓJCIK 8. PWSFTvT © ’86

Słowa kluczowe:

BUDOWA
FORTEPIAN
KAMIENICA
MAGNETOFON
METRO
MIKROFON
MUZYK
PIES
PRZEPROWADZKA
SKRZYPCE
STUDIO NAGRAŃ
TUNEL