Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Bar Listopad

Informacje ogólne:

Identyfikator: Bar_listopad_
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1960
Długość materiału: 00:10:12
Nośnik wyjściowy: twardy dysk
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Do baru wchodzi mężczyzna, który w ręku trzyma otwarty parasol. Nawiązuje krótkie kontakty z bywalcami i pracownikami baru, pokazując im parasol, który całkowicie zmienia perspektywę patrzącego. Niczym w baśni brzydka rzeczywistość oglądana przez dziurę w parasolu magicznie zmienia się na rzeczywistość wzniosłą i piękną.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Ulica w Łodzi nocą. Podświetlony neon z napisem „Bar Listopad”. Pan ogólny drewniany dom wieczorem, w którym palą się lampy, a przy wejściu jest napis „Bar”. Napisy na kadrze: 1. W roli głównej Leszek Biskup 2. Scenariusz i realizacja Agnieszka Osiecka 3. Zdjęcia Zofia Nasierowska 4. Asystenci K. Szwagier Z Samosiuk 5. Muzyka Edward Pałłasz 6. Dźwięk Jerzy Rybicki Dźwięk: rytmiczna muzyka grana na pianinie

Sekwencja 1 Przy drzwiach do baru nerwowo krąży młoda kobieta, zapewne prostytutka. Trzyma w ręku papierosa. Zatrzymuje się przy niej jeden mężczyzna, ale po podaniu jej ognia, idzie dalej. Kobieta zrezygnowana wchodzi do baru. Dźwięk: muzyka grana na pianinie

Sekwencja 2 Wnętrze baru. Bufetowy układa na talerzach kawałki wędlin, w tym salceson. Ujęcie blatu stolika z kieliszkami, pomiędzy którym przemyka kot. W kolejnym ujęciu ktoś wlewa do kieliszków wódkę. Elegancja młoda kobieta siedzi przy stoliku, ma na sobie wieczorową suknię i kapelusz oraz cygaretkę. Pije z wysokiej szklanki i pali papierosa obserwując salę. Przy innym stoliku (kręcony w półzbliżeniu) siedzi starszy mężczyzna w marynarce. Ponowne ujęcie kobiety z papierosem. Wydmuchuje dym papierosowy z ust. Ujęcie kart rozłożonych na stole – czyjaś ręka je zbiera z blatu. Pionowa jazda kamery w górę - karty zbiera kobieta w czarnej sukience. Przy stole nakrytym białym obrusem mężczyźni układają domino. Do mężczyzn podchodzi mężczyzna w podkoszulku i z opaską na oku - stawia na stole kufel z piwem i zabiera jedną płytkę domina. Mężczyźni zaczynają się bić. Dźwięk: muzyka grana na pianinie

Sekwencja 3 Do baru wchodzi mężczyzna we fraku, w ręku trzyma otwarty parasol. Szansonistka z baru - kręcona z dołu, w planie średnim - przepłukuje gardło i zaczyna śpiewać. Jazda kamery w dół - kobieta siedzi na fortepianie, szturcha nogą pianistę. Ten odwraca się do klawiatury i upada na nią głową. Szansonistka znów go kopie. Pianista zaczyna grać, ale po chwili znów pada twarzą w klawiaturę. Mężczyzna we fraku z parasolem stoi niepewnie, przymyka drzwi wejściowe i staje obok nich, a po chwili nieśmiało przysiada się do kobiety w eleganckiej wieczorowej sukni. Kobieta strzepuje papierosa do popielniczki. Mężczyzna nadal siedzi z parasolem nad głową. Kobieta ukrywa twarz w dłoniach. Mężczyzna dotyka jej ramienia, chce ją pocieszyć. Pokazuje jej coś palcem. Kobieta dopija napój ze szklanki, po czym znów ukrywa twarz w dłoniach. Mężczyzna łapie ją za rękę i pokazuje na swój parasol. Opuszcza parasol przodem do kamery - w parasolu jest ogromna dziura. Przez dziurę widać twarze kobiety i mężczyzny. Ujęcia kręcone z perspektywy pary pod parasolem: na miejscu starszego mężczyzny pojawia się młody mężczyzna w meloniku z bukietem kwiatów. Mężczyzna wstaje od stolika i mówi coś. Seria ujęć i kontruje twarzy elegancji kobiety i mężczyzny z bukietem kwiatów. Mężczyzna we fraku podnosi parasol i wstaje od stolika - kobieta nadal patrzy przed siebie. Dźwięk: muzyka grana na pianinie

Sekwencja 4 Mężczyźni przy stoliku z domino nadal się biją. Podchodzi do nich mężczyzna z parasolem. Ujęcia twarzy śmiejących się z niego mężczyzn. Mężczyzna z parasolem pokazuje jednemu z nich dziurę w poszyciu parasola. Opuszcza parasol tak, by mężczyzna mógł zajrzeć przez nią na swoich kolegów. Ujęcie kręcone z perspektywy osób podglądających przez dziurę w parasolu: w kadrze widać pozostałych mężczyzn. W kolejnym ujęciu ci sami mężczyźni ubrani są w eleganckie fraki i cylindry. Kłaniają się w kierunku parasola. Dwóch z nich zaczyna bić prawo. Mężczyzna za parasolem odkłania się. Pozostali mężczyźni zdejmują cylindry. Mężczyzna macha im. Dźwięk: muzyka grana na pianinie

Sekwencja 5 Plan ogólny: wydzielone drewnianymi ściankami loże restauracyjne, przy jednym ze stolików siedzi kobieta w czerni z kartami i kotem. Widząc mężczyznę z parasolem podbiega go niego i zaprasza, by usiadł, proponuje, że mu powróży. Mężczyzna się waha, ale po chwili siada. Kot zeskakuje ze stołu. Kobieta rozkłada karty. Mężczyzna przysuwa się bliżej i pokazuje jej dziurę w parasolu. Przez dziurę widać fragmenty ułożonego pasjansa. Po chwili karty zmieniają się w banknoty, które przekłada ręką kobiety. Dźwięk: muzyka grana na pianinie

Sekwencja 6 Bufetowy wyciera ladę. Podchodzi do niego mężczyzna z parasolem. Kelner stawia przed nim kieliszek, nalewa wódki. Mężczyzna macha placem w rytm muzyki. Szansonistka siedzi niezadowolona i smutna na pianinie. Szarpie śpiącego pianistę. Mężczyzna z parasolem podchodzi do niej. Pochyla parasol tak, by śpiewaczka mogła patrzeć przez dziurę. Perspektywa śpiewaczki: pianista leży na klawiaturze pianina. W kolejnym ujęciu leży tam inny mężczyzna z długimi włosami i czarnej pelerynie, podnosi głowę w kierunku śpiewaczki. Perspektywa mężczyzny: w miejscu szansonistki pojawia się kobieta wystylizowana na śpiewaczkę operową. Podnosi kwiat leżący na pianinie i wącha go. Mężczyzna, który wcześniej był pianistą staje obok niej i wraz z nią zaczyna śpiewać. Dźwięk: muzyka grana na pianinie Kelner za ladą wyciera kieliszki, i podjada przekąski. Zbliżenie twarzy mężczyzny, który wszedł do baru z parasolem i który pije wódkę z kieliszka. Ponowne ujęcie bufetowego za ladą - okłada kieliszek i opiera się rękami o blat. Mężczyzna uśmiecha się w jego stronę. Ponowne ujęcie bufetowego - kufel trzymany w dłoni zmienia się w dużą beczkę. Bufetowy przechyla ją i pije z niej. Dźwięk: muzyka grana na pianinie

Sekwencja 7 Mężczyzna opiera się głową o rozłożony parasol położony obok. Jest mu niewygodnie, więc opiera trzonek parasola i blat, a swoją głowę o trzonek. Wreszcie decyduje się zasnąć parasol. Ujęcie zamykanego parasola. Seria ujęć, w których stworzone przez parasol iluzje zamieniają się ponownie w rzeczywistość. Zbliżenie głowy mężczyzny - śpi na blacie stolika, obok złożonego parasola. Mężczyźni od domino znów zaczynają się bić. Ujęcie głowy śpiącego mężczyzny. Nagle wszyscy zaczynają go szarpać i ciągnąć ze sobą. Wejście do baru - mężczyzna zostaje przez nie wyrzucony na trotuar. Otrzepuje się. Ktoś wyrzuca za nim parasol. Mężczyzna go podnosi i rozkłada. Okazuje się, że poszycie jest całkowicie zerwane. Mężczyzna wstaje - nad jego głową widać neon z napisem „Bar Listopad”. Mężczyzna rusza przed siebie. Idzie brukowaną ulicą w brudnych spodniach i pod zniszczonym parasolem. Napis: „Produkcja P.W.S.T. i F 1960”. Dźwięk: muzyka grana na pianinie

Słowa kluczowe:

BAR
DOMINO
FRAK
ILUZJA
KARTY
PARASOL
PIANISTA
PIWO
SZANSONISTKA
ŚPIEWACZKA
WÓDKA