Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Dalej i dalej

Informacje ogólne:

Identyfikator: Dalej_i_dalej_
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1971
Długość materiału: 00:07:01
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Dalej i dalej

Opisy:

Młody mężczyzna zamierza podjąć się satysfakcjonującego zajęcia, odnaleźć sens życia, nawet za cenę stabilizacji.

Tyłówka Czarna plansza z białymi napisami: reżyseria PIOTR ANDREJEW zdjęcia – J. Kaliciński montaż – M. Zając dźwięk – T. Pałczyński kier. produkcji – J. Siwek opieka pedagogiczna J. Morgenstern K. Konrad WYSTĄPILI: ANNA MIKKE ANTONI BOGUSŁAWSKI piosenkę „WYMYŚLIŁEM CIEBIE” śpiewał A. ZAUCHA /DŻAMBLE/ PRODUKCJA PWSFTv i T – 1971 Off: c.d. Whole Lotta Love”. Muzyka cichnie. Ściemnienie.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Plansza tytułowa. Czarne tło i biały pasek z czarnym napisem: „dalej i dalej”.

Sekwencja 1 Plan średni. Statyczne ujęcie bohatera, mężczyzny w szarym swetrze z wystającym kołnierzem białej koszuli (w tej roli Antoni Bogusławski); wysoki klucz oświetlenia. Mężczyzna stoi oparty o biały regał kuchenny, na którym leżą poukładane w odstępach jabłka oraz stoi imbryk. Bohater trzyma niedopałek papierosa i prowadzi solilokwium, rozważając pozostanie w obecnym miejscu i stabilizację, co wiązałoby się jednak z rezygnacją z szukania siebie i satysfakcjonującego zajęcia, którego odnalezienie uważa za najwyższy sens. Mężczyzna rozgląda się przy tym na boki, raz po raz spoglądając wprost w obiektyw kamery.

Sekwencja 2 Plan ogólny. Wysoki klucz oświetlenia. Jazda kamery do przodu, w głąb pola (lub łąki). Seria ujęć motocyklisty jadącego przed siebie; kamera podąża za nim. Motocyklista widziany z profilu, z przodu, jadący slalomem w stronę kamery. W ostatnim ujęciu mężczyzna jedzie przed siebie w lewą stronę kadru, po czym skręca w prawo, znikając w głębi kadru. Off: piosenka „Wymyśliłem Ciebie” w wykonaniu Andrzeja Zauchy i zespołu Dżamble. Wybrzmiewają słowa dwóch pierwszych strof: „Dzisiaj nagle wymyśliłem Ciebie / Twoje imię zadźwięczało we mnie. / Choć tyle innych jest, / Znam tylko jego dźwięk. / Do mnie mów najłagodniej, / Jak tylko Ty potrafisz. / I podaj rękę spłoszoną, / Szczęściem nagłym”.

Sekwencja 3 Pełne ujęcie. W małym pokoju, tyłem do kamery, stoi ciemnowłosa kobieta, wyglądająca przez okno. Ujęcie dalekie. Seria ujęć miejskiej architektury, niczym widok z okna: kościół i drzewa w tle, kamienice, dachy. Poza kadrem: piosenka Zauchy trwa. Słowa piosenki brzmią: „Moje usta są dla ciebie, / i ciepło moich dłoni. / A potem nadejdą noce”. Pełne ujęcie. Mężczyzna na motocyklu jedzie ulicą w kierunku kamery. Muzyka cichnie, słychać ryk silnika. Kolejne ujęcie brunetki, która zamyka okno i podchodzi do otwartych drzwi po prawej stronie. Zbliżenie dziewczyny, zaglądającej do drugiego pokoju, za nią wisi abstrakcyjny plakat artystyczny. Na pierwszym planie dziewczyna opiera się o framugę otwartych drzwi, na której wisi płaszcz. Z tyłu kadru, w drugim pokoju, młody mężczyzna siedzi na łóżku pośród chaosu i pali papierosa. Dziewczyna pyta go, czy wychodzi, na co on odpowiada, że posprząta bałagan – inaczej rozmowa nie byłaby dobra. Pełne ujęcie. Widok z góry na mężczyznę, który w szybkim tempie pakuje rozrzucone rzeczy do torby, w tym książkę z Che Guevarą na okładce, buty i mapę. Dziewczyna pyta, czy zostawi inne swoje rzeczy, na co mężczyzna oświadcza, że tak, skoro zostaje; zbliżenia maszyny do pisania, szklanki, a za nią zdjęcie kobiety o dużych, ciemnych oczach. Papuga w klatce. Mężczyzna dodaje, że wczoraj kupił bilet lotniczy i każe jej poczekać, aż się spakuje. Pełne ujęcie. Postacie odjeżdżają motocyklem z zaniedbanego podwórka kamienicy przez ciemną bramę. W tle przez chwilę gra melodia fletu. Półzbliżenie postaci w pokoju, ona w tle, on na pierwszym planie – oznajmia, że wyjeżdża. Wgryza się w jabłko. Zapewnia ją, że do niej napisze i pyta, czy wyśle mu wszystko, czego potrzebuje, po czym odwraca się do niej. Kiedy odwraca wzrok, mężczyzna odwraca wzrok i kontynuuje. Krótkie ujęcie motocyklisty na łące; ta sama melodia fletu. Mężczyzna dodaje, że sporządzą listę wszystkich przedmiotów. Ujęcie z dołu mężczyzny wkładającego papier do maszyny do pisania. Typy znaków: „pudełko / plakat / zdjęcie / książki…”. W trakcie tworzenia listy pojawia się seria zbliżeń dłoni mężczyzny piszącego na klawiaturze, a na końcu twarz dziewczyny, obserwującej swojego partnera. Seria ujęć przedmiotów oznaczonych numerami (podobnie jak dowody w sprawie), w tym maszyny do pisania, butów za kostkę, plakatu i klatki. Zbliżenie kobiety stojącej przy ścianie oklejonej plakatami (w tym reprintem „Mony Lisy”), która beznamiętnie oznajmia: „Zwariowałeś”. Mężczyzna kontynuuje pisanie, a dziewczyna powtarza swoją kwestię. Ujęcie z dystansu. Seria ujęć poklatkowych. Zaniedbana tylna fasada kamienicy. Młody mężczyzna wyłania się z budynku z torbą w ręku. Każdemu ujęciu towarzyszy metaliczny efekt dźwiękowy. Dziewczyna po raz trzeci oznajmia, że bohater jest szalony. Zbliżenie twarzy mężczyzny wydychającego dym papierosowy. Ujęcie z góry, na peron, z pociągu przejeżdżającego obok dziewczyny, która patrzy w obiektyw; w tle dźwięki fletu i kobiecy głos: „Uciekasz”. Bohaterowie siedzą na łóżku w pokoju. Mężczyzna przykłada papierosa do ust, oznajmia, że odchodzi, wstaje i odchodzi. Dziewczyna mówi za nim: „Nie chcesz”, na co on odpowiada: „Nie mogę”. Mężczyzna podchodzi do drzwi, a następnie wychodzi przez pierwsze drzwi (powtórzone ujęcie) i przechodzi przez kolejne drzwi, i kolejne, oddalając się coraz bardziej, aż znika z kadru, a ostatnie drzwi zamykają się za nim. Poza ekranem: spokojna melodia, a następnie początek utworu „Whole Lotta Love” C.C.S. Ujęcie dalekie. Bohater z torbą w ręku biegnie wzdłuż dziedzińca kamienicy, poza kadrem. Ściana z kolażem plakatów i wycinków; kamera przesuwa się w dół i w prawo. Widoczne są między innymi napis „CRUMBLE”, numery na poszczególnych ilustracjach i przedmiotach, takich jak magnetofon kasetowy, a następnie plakat przedstawiający Ringo Starra z białą gołębicą i hinduską boginią o wielu ramionach.

Sekwencja 4 Plan średni. Bohater pali papierosa w oknie jadącego pociągu. W centrum kadru widok z okna, przemijający krajobraz miejski. Off: dynamiczna partia utworu „Whole Lotta Love” grupy C.C.S. Monolog wewnętrzny bohatera o powinności pozostawiania po sobie śladu, twórczego śladu, co określa mrówczą pracą. Panorama kamery w lewo, bezpośrednio za okno; bohater znika z kadru. Ujęcia pozostawających w tyle torów, z perspektywy oddalającego się pociągu. Bohater kontynuuje monolog, dotyczący chęci podjęcia się takiej mrówczej pracy, nawet za cenę braku stabilizacji, byle mieć gdzie działać w imię swojej sprawy – choć czym ona jest, sam jeszcze nie wie.

Słowa kluczowe:

BAGAŻ
BOGUSŁAWSKI, ANTONI (1945-1988)
DŻAMBLE
GUEVARA, CHE (1928-1967)
JABŁKO
MASZYNA DO PISANIA
MOTOCYKL
OBIEŻYŚWIAT
PAPIEROS
PAPUGA
POCIĄG
PODRÓŻ
TRAMP
ZAUCHA, ANDRZEJ (1949-1991)