Informacje ogólne:

Identyfikator 
Moje_miejsce
Typ materiału 
Etiuda dokumentalna
Rok produkcji 
1986
Długość materiału 
00:04:01
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Moje miejsce

Opisy:

Zwierzenia młodego chłopaka, który wpadł w uzależnienie i stara się zacząć życie od nowa w Monarze.

Sekwencje:

Sekwencja 1 Plan pełny. Zamknięta furtka, z ukośnie okratowanym dołem i zakrytą metalową górą. W tle słychać szum. Do furtki podchodzą dwie osoby od strony ulicy, zatrzymują się. Po wewnętrznej stronie ogrodzenia zjawia się czarny pies, do furtki podchodzą dwaj młodzi chłopcy, otwierają ją i wpuszczają do środka dwie dziewczyny: jedna, ubrana w stylu punkowym, trzyma papierową torbę, druga ma krótkie włosy, jest w spódnicy w kratę. Chłopcy przeprowadzają kontrolę na wejściu: dziewczyna w spódnicy zaciska oczy, a później otwiera je szeroko, chucha, pokazuje język i dłonie, zostaje puszczona wolno; chłopcy analogicznie postępują z punkową dziewczyną, dodatkowo sprawdzają jej ubranie: koszulę, kieszenie, podwinięte nogawki i torbę. Obok kręci się drugi, większy pies. Po sprawdzeniu wszyscy rozchodzą się w swoją stronę. Off: męski głos opowiada o funkcjonowaniu ośrodka, przygotowującego do normalnego życia, o ważnej umiejętności zdystansowania i niepopadania w nałogi. Półzbliżenie twarzy nastolatków. Jeden przykłada drugiemu dłoń nad czoło, żeby sprawdzić jego źrenice: kontrolowany zaciska oczy, po czym otwiera je szeroko i chucha chłopakowi w twarz. W tle słychać śpiew ptaków. Plan pełny. Bohater w krótkich spodenkach (pochylony) głaszcze psa, po chwili znika w głębi pomieszczenia, zachęcając zwierzę do zabawy. Off: bohater opowiada o swoim przyjeździe do Monaru, ściganiu przez milicję i zamiarze ucieczki; wspomina wyjścia na zewnątrz i decyzję, by pozostać w ośrodku, w którym stworzył więzi i gdzie można „stać się powoli człowiekiem”.
Sekwencja 2 Plan średni. Trzech chłopców stoi na zewnątrz przy ceglanym murze. Dwóch z nich kontroluje trzeciego, wykonującego rutynowe gesty: zamykanie i otwieranie oczu, chuchanie, pokazywanie języka i dłoni. Po wszystkim chłopcy rozchodzą się w swoją stronę: poddawany kontroli znika w budynku, kontrolujący zostają na zewnątrz, opuszczają kadr. Plan średni. Młody chłopak siedzi w pomieszczeniu i ogląda swoje dłonie. Plan średni. Do chłopaka na kanapie podchodzi drugi, przeprowadza rutynową kontrolę trzeźwości, po czym odchodzi. Plan amerykański. Podopieczni Monaru przechodzą do pokoju z głębi kadru, jeden z nich pije z kubka, niektórzy są w samych spodenkach; w pomieszczeniu stoi regał z książkami i wisi plakat; panorama w lewo; dziewczyna w spódnicy siada na kanapie. Półzbliżenie twarzy punkowej dziewczyny ze smoczkiem w ustach, bohaterka uśmiecha się. Plan średni. Nastolatkowie siedzą obok siebie, przy ścianie, dziewczyna w spódnicy wstaje z kanapy, inni ją podsiadają, panuje przyjazna atmosfera. Plan średni. Podopieczni siedzą na regale, na podłodze; panorama w prawo: ktoś leży pod kocem z kotkiem. Plan średni. Dwoje podopiecznych siedzi pod oknem, on patrzy się wprost w obiektyw, ona bawi się ustami. Plan średni. Ktoś leży na tapczanie z twarzą ukrytą w dłoniach, poniżej siedzi chłopiec. Powtórne ujęcie dwójki podopiecznych, ona opiera się o jego barki. Plan pełny. Ciemne wejście do piwnicy, po schodach idzie w dół chłopak, siada na skrzynce i sięga do pojemnika przed sobą. W tle słychać kapanie wody. Zbliżenie złożonych dłoni. Plan pełny. Młody chłopak leży na kanapie. Plan średni. Podopieczny siedzi przy stole z pozostawionymi po posiłku talerzami, trzyma coś w dłoniach. Plan pełny. Na łóżku, przy otwartym oknie, śpi skulony młody chłopak w samych jeansach. Plan średni. Dwoje podopiecznych siedzi skulonych z lękiem w oczach. Off (od początku sekwencji): c.d. opowieści bohatera o Monarze, gdzie jest „i fajnie, i ciężko” zarazem, ale nie ma strachu przed kimś ani przemocy fizycznej; mówi o buncie wobec bicia przez ojca, milicję. Bohater wraca do początków problemów, które zaczęły się, gdy miał 13 lat, nie posiadał wsparcia, a gdy sięgnął po kompot, to szybko rzucił wszystko, uciekał, aż go zamknęli; opowiada o pobycie w pogotowiu opiekuńczym i zatruciu tabletkami, później o pobycie w szpitalu.

Słowa kluczowe:

  • ABSTYNENCJA

  • BUNT

  • KOMPOT

  • LECZENIE

  • LECZENIE UZALEŻNIEŃ

  • MŁODŻIEŻOWY RUCH NA RZECZ PRZECIWDZIAŁANIA NARKOMANII MONAR

  • NAŁÓG

  • NARKOMANIA POLSKA

  • NARKOTYKI

  • OŚRODEK

  • PRZEMOC

  • TERAPIA

  • TRZEŹWOŚĆ

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x