Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Pieniądze albo życie

Informacje ogólne:

Identyfikator: Pieniadze_albo_zycie_
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1961
Długość materiału: 00:05:59
Nośnik wyjściowy: twardy dysk
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Polska, czas niemieckiej okupacji. Dwaj mężczyźni dokonują tajemniczej transakcji, w której jeden z nich czuje się oszukany i domaga się od drugiego pieniędzy. Dla obu brakująca kwota jest kwestią życia i śmierci. Do ostatecznej konfrontacji dochodzi symbolicznie w wesołym miasteczku, gdzie jeden z mężczyzn przyznaje, że jest Żydem, zaś drugi oddaje mu pieniądze i pozwala bezpiecznie umknąć przed niemieckimi żandarmami.

Twórcy:

Sekwencje:

Sekwencja 1 II Wojna Światowa, okupowana Polska. Mężczyzna w kapeluszu, kręcony w planie średnim stoi oparty o filar mostu. Podchodzi do niego mężczyzna w białym garniturze kelnera. W tle ktoś na harmonijce gra marsz żałobny. Mężczyzna w białym garniturze pyta mężczyznę w kapeluszu, na co czeka i podaje mu pieniądze. Mężczyzna ogląda banknot. Jazda kamery w górę - na moście stoi mężczyzna, który gra marsz żałobny na harmonijce. Ujęcie mężczyzny na moście - przestaje grać i gwiżdże. Gwałtowny ruch kamery - jazda z góry na dwóch mężczyzn pod mostem. Mężczyzna w kapeluszu zaczyna uciekać.

Czołówka Zbliżenie nóg w wojskowych butach maszerujących rytmicznie. Napisy: 1. Pieniądze albo życie 2. Dygat i Łazuka 3. Reżyseria Skolimowski 4. Zdjęcia Stachlewski

Sekwencja 2 Za mężczyzną w kapeluszu biegnie mężczyzna w białym garniturze. Wbiega na teren wesołego miasteczka. Za nimi, w pewnej odległości idzie dwóch niemieckich żołnierzy. Zatrzymują się. Wyciągają papierosy. Kobiecy głos krzyczy „nie strzelać!”. Zbliżenie mężczyzny w kapeluszu, okazuje się, że - celuje z wiatrówki na straganie w wesołym miasteczku. Ponownie słychać kobiecy głos żalący się, że mężczyzna chciał ja trafić. Przy ścianie przymocowana jest plansza do strzelania w kształcie pajacyka - po oddanym strzale zza lady wstaje kobieta. Podchodzi do mężczyzny i podaje mu wygraną: drewnianą figurkę ptaszka. Mężczyzna próbuje ją pogłaskać po twarzy, ale kobieta odchodzi. Mężczyzna w kapeluszu ponownie celuje - za nim pojawia się nagle mężczyzna w białym garniturze. Wchodzi pod jego rękę, którą trzyma karabin. Mówi, że przeliczył pieniądze i brakuje. Mężczyzna w kapeluszu łapie go za nos i wulgarnie odprawia. Mężczyzna w białym garniturze nie chce odejść, ustawia się tak, by karabin opierał się o jego ramię. Mówi, że brakuje pięciu tysięcy i że mężczyzna go oszukał. Ściąga lufę karabinu w dół. Mężczyzna w kapeluszu odwraca się do niego bokiem. Mężczyzna w białym garniturze drapie się po brodzie. Mężczyzna w kapeluszu od niechcenia strzela w tej pozycji do tarczy, chwilę później podbiega do niego kobieta z kolejną drewnianą figurką. Mężczyzna w kapeluszu udaje, że wkłada banknoty do swojej wygranej figurki. Zaczyna grać jarmarczna orkiestra na melodię „Sto lat”. Mężczyzna w kapeluszu zapala papierosa i odchodzi. Mężczyzna w białym garniturze stoi bezradnie. Odjazd kamery. Mężczyzna w białym garniturze bierze z lady jedną z figurek spodziewając się wewnątrz pieniędzy. Ogląda ją i stuka nią o płotek. Figurce odpada głowa. Oburzona kobieta zwraca mu uwagę. Mężczyzna robi tak kolejnymi figurkami. Wśród krzyków kobiety zbiera wszystkie figurki z lady i ciska je o ziemię. Odchodzi.

Sekwencja 3 Dźwięk: muzyka orkiestry dętej. Mężczyzna w kapeluszu siedzi na karuzeli. Podbiega do niego mężczyzna w białym garniturze i zaczyna biec za kręcąca się karuzelą. Każe obsłudze zatrzymać karuzelę, obsługa jednak tego nie robi. Mężczyzna w białym garniturze wskakuje na siedzisko za mężczyzną w kapeluszu. Ujęcie kręcone z perspektywy w mężczyzny w kapeluszu: mężczyzna w białym garniturze próbuje mu tłumaczyć swoją sytuację. Ujęcie kręcone zza pleców mężczyzny w białym garniturze: mężczyzna w kapeluszu tłumaczy, ze jest wojna i też mu brakuje pieniędzy. Obraca mężczyznę na siedzeniu. Tłumaczy, by mężczyzna za nim nie szedł, bo zawoła żandarmów, którzy stoją przed miasteczkiem i powie im, że jest Żydem. Gdy ten oponuje, mężczyzna w kapeluszu mu wyjaśnia, że potrzeba będzie czasu, żeby to wyjaśnić. Ujęcie obracającego się na siedzisku mężczyzny z w białym garniturze. Plan ogólny: karuzela zatrzymuje się, mężczyzna w kapeluszu zsiada z karuzeli, mężczyzna w białym garniturze jest zaplątany w łańcuchy trzymające siedzenie. Siedzisko zaczyna się kręcić, mężczyzna odplątuje się i zsiada z karuzeli. Ujęcie kręcone z perspektywy mężczyzny w białym garniturze: idzie chwiejnym krokiem, kręci mu się w głowie. Pojawiają się przed nim niemieccy żołnierze. Mężczyzna w kapeluszu chwyta towarzysza za kołnierz i prowadzi. Ten próbuje się opierać, błaga mężczyznę, by tego nie robił. Przyznaje mu się, że jest Żydem. Ciągnący go mężczyzna zatrzymuje się. Zakłada papierosa za ucho. Ogląda się na żołnierzy. Przeklina. Podaje mu pieniądze. Mówi, by mężczyzna w białym garniturze uderzył go. Gdy drugi mężczyzna się dziwi, ten powtarza polecenie. Mężczyzna w białym garniturze uderza go w twarz. Zaczyna grać skoczna orkiestrowa muzyka. Ujęcie kręcone z góry, z perspektywy wagonika kręcącego się w diabelskim młynie - mężczyzna w białym garniturze ucieka, a do mężczyzny w kapeluszu, który się podnosi z ziemi podchodzą Niemieccy żandarmi i śmieją się z niego. Mężczyzna coś im tłumaczy. Żołnierze machają ręką na niego i spokojnie odchodzą w drugą stronę. Mężczyzna w kapeluszu wstaje i odchodzi.

Tyłówka Plansza z napisem: 1. produkcja P.W.S.T i F. 1961 Dźwięk z offu: Muzyka orkiestry dętej

Słowa kluczowe:

II WOJNA ŚWIATOWA (1939-1945)
KARUZELA
OKUPACJA NIEMIECKA
PIENIĄDZE
STRZELNICA
WESOŁE MIASTECZKO
ŻOŁNIERZ
ŻYDZI (POLSKA)