Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Sloń

Informacje ogólne:

Identyfikator: Slon_
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1959
Długość materiału: 00:07:13
Nośnik wyjściowy: twardy dysk
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Film jest adaptacją utworu Sławomira Mrożka i opowiada historię ogrodu zoologicznego, w którym dyrektor z powodów ekonomicznych zastąpił prawdziwego słonia jego dmuchaną imitacją. Absurdalny pomysł prowadzi do kompromitacji instytucji – sztuczny słoń unosi się nad miastem, a dziecięcy narrator komentuje konsekwencje tej decyzji, sugerując moralny i wychowawczy chaos.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Plansza z napisami 1. Słoń 2. Sławomira Mrożka 3. W adaptacji i reżyserii Agnieszki Osieckiej 4. I ze zdjęciami Andrzeja Kondratiuka 5. W opracowaniu muzycznym Piotra Hertla 6. Produkcja P.W.S.TiF. 1959 7. Poleca się gorąco słonie gumowe wykonane przez zakłady Semperit wg projektu mgr. J. Kowalskiego

Sekwencja 1 Dzień. Dźwięk z offu: muzyka grana na harmonii. Kobieta w fartuchu i chustce na głowie idzie ścieżką w zoo – sprząta śmieci ze ścieżki. Podnosi pomiętą gazetę i zaczyna ją czytać. Narrator z offu głosem dziecka opowiada o ogrodzie zoologicznym. Kobieta mija klatkę, w której siedzi pies. Klatka ustawiona jest na niewysokim murowanym postumencie. Obok klatki z psem przechodzi mężczyzna w kapeluszu myśliwskim z piórkiem. Zatrzymuje się. Mężczyzna, kręcony w półzbliżeniu, ogląda psa w klatce. Następnie przechodzi obok klatki z ptakami – kurą i kurczętami. Do tej klatki podchodzi mężczyzna w czapce trzymający w ręku kobiałkę. Odwraca się tyłem od klatki – obiera jajko na twardo, które trzyma w dłoniach, i zaczyna je jeść. Mężczyzna mija klatkę z kotami i pracownika zoo, który naprawia jedną z klatek. Obok niego krąży mężczyzna w kaszkiecie. Mężczyzna w kaszkiecie mija klatkę z kotami. Zbliżenie kota. Kanarek w klatce – nad nim pojawiają się strumyki wody z pistoletów na wodę. Plan ogólny – wokół klatki z kanarkiem biegają chłopcy, którzy oblewają się wodą z pistoletów. Przegania ich kobieta, która wcześniej zbierała śmieci. Kobieta w eleganckim kapeluszu i sukience stoi przy jednej z klatek (ujęcie kręcone zza jej pleców). Elegancko ubrany mężczyzna (dyrektor zoo) wskazuje jej drogę. Dyrektor kręcony w półzbliżeniu – ubrany jest w marynarkę, białą koszulę z krawatem, ma kwiatek w butonierce i jasny kapelusz na głowie. Zwraca się do kobiety, informując ją, że w ogrodzie zoologicznym nie ma jeszcze słonia, ale zastępują go, hodując 3 tysiące królików. Kobieta, kręcona w półzbliżeniu, śmieje się i klaszcze rozbawiona. Plan ogólny: kobieta i dyrektor przy klatce rozmawiają ze sobą, śmiejąc się. Podjeżdża do nich mężczyzna na rowerze i informuje, że przysyłają do ZOO słonia z centrali. Podaje dyrektorowi kartkę. Ściemnienie.

Sekwencja 2 Dyrektor zoo stoi na mównicy. Zakłada okulary i wyciąga kartkę. Odjazd kamery. Przed nim są trzej mężczyźni, zapewne pracownicy ZOO – jeden siedzi na krześle, pozostali dwaj stoją. Wszyscy znajdują się w klatce. Dyrektor tłumaczy, że słoń jest obciążeniem dla społeczeństwa. Proponuje, by zastąpić słonia „słoniem własnym”, osiągniętym sposobem gospodarczym. Mężczyźni biją mu brawo.

Sekwencja 3 Noc. Ujęcie kręcone zza drzewa. Przy altance pracuje dwóch mężczyzn – pracowników ZOO. Zbliżenie jednego z nich – dmucha ogromnego dmuchanego słonia. Zmęczony wyciera twarz czapką. Drugi z mężczyzn wstaje, słychać bicie zegara z kukułką. Najazd kamery na maszynę na ścianie. Mężczyzna podnosi z ziemi przemysłową pompę i butlę z gazem. Zbliżenie dłoni wkładającej przewód urządzenia do słonia. Zbliżenie ciśnieniomierza w pompie. Seria ujęć – ciśnieniomierza i nadmuchiwanego słonia. Ostatnie ujęcie pokazuje nadmuchanego słonia w blasku wschodzącego słońca. Dźwięk z offu: muzyka orkiestrowa. Ujęcie słonia kręcone z żabiej perspektywy. Do słonia podchodzi mężczyzna z ręczną pompą do wody. Zaczyna polewać wodą słonia.

Sekwencja 4 Alejką w parku idzie grupa uczniów z nauczycielem. Uczniowie ubrani są w mundurki. Jedna z dziewcząt zostaje w tyle, podnosi dmuchawiec i próbuje go zdmuchnąć. Wycieczka zatrzymuje się przy dmuchanym słoniu. Nauczyciel ustawia uczniów w dwuszeregu. Nauczyciel, kręcony w półzbliżeniu, otwiera książkę i czyta fragment o biologii słoni. Krótkie ujęcie grupki uczniów stojących za słoniem. Ujęcie kręcone zza brzucha słonia – uczniowie słuchają nauczyciela. Grupka uczniów stoi w miejscu, do którego przymocowany jest dmuchany słoń. Dziewczyna klęczy przed słoniem i wyrywa trawę. Ujęcie kręcone zza brzucha słonia – jego nogi unoszą się w powietrze. Nauczyciel czytający książkę kręcony w półzbliżeniu. Grupa uczniów kręcona z góry – patrzą w niebo na unoszącego się słonia.

Sekwencja 5 Dźwięk offu: muzyka pianina. Dmuchany słoń unosi się nad miastem:. Lata nad drzewami, na tle pałacu Izraela Poznańskiego w Łodzi, nad kościołami. Dziecięcy narrator z offu opowiada o uczniach, którzy tego dnia byli w ogrodzie zoologicznym i którzy mieli opuścić się w nauce. Chłopcy siedzą na prowizorycznej, drewnianej ławce na tle kamienicy. Dwóch mężczyzn na polu – jeden pije alkohol i rzuca butelką na ziemię. Narrator z offu opowiada, że uczniowie stali się chuliganami, piją wódkę i tłuką szyby. Mężczyźni na polu obejmują się i razem ruszają przed siebie. Narrator mówi, że uczniowie z ogrodu zoologicznego w słonie w ogóle nie wierzą. Jeden z mężczyzn upada, drugi pomaga mu wstać.

Sekwencja 6 Wydma – z jej szczytu stacza się dmuchany słoń. Seria ujęć kręconych z różnych perspektyw, przedstawiających toczącego się słonia. Zbliżenie małego kaktusa, na który wpada słoń. Plan ogólny: słoń stoi na piasku, powoli uchodzi z niego powietrze.

Słowa kluczowe:

DYREKTOR
KANAREK
KOT
MROŻEK, SŁAWOMIR (1930-2013)
NAUCZYCIEL
OGRÓD ZOOLOGICZNY
PIES
SŁOŃ
UCZEŃ
WYCIECZKA