Informacje ogólne:

Identyfikator 
Solo_na_kontrabasie
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1958
Długość materiału 
00:03:54
Nośnik wyjściowy 
twardy dysk
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Solo na kontrabasie

Opisy:

Starszy kontrabasista poszukuje pracy. Odwiedza w tym celu urząd, jednak nie udaje mu się niczego uzyskać. Idzie więc samotnie przez opustoszałe miasto, grając na kontrabasie.

Sekwencje:

Sekwencja 1 Łódź. Ujęcie ulicy kręcone z dachu budynku. Na ulicy pojawia się starszy mężczyzna z kontrabasem. Zbliżenie brukowanej ulicy oraz nóg mężczyzny niosącego kontrabas. Posadzka w urzędzie. Widać plamy wody na podłodze od mokrych butów. Na posadzkę sfruwają papiery. Jazda kamery do góry - zatrzymuje się na twarzy starszego mężczyzny trzymającego kontrabas. Ujęcie kręcone z góry - starszy kontrabasista w holu urzędu. Opiera się o instrument. Mijają go spieszący się ludzie. Dźwięk z offu: narratorka w formie melorecytacji i monologu opowiada o trudach poruszania się w brzydką pogodę, która towarzyszy bohaterowi, opisuje także atmosferę w urzędzie. Śpiewa o kontrabasiście w poszarzałym palcie, który patrzy na napis „praca”. Opisuje go jako nieśmiałego, śmiesznego i starego. Plakaty na ścianie. Ruch kamery w lewą stronę. Przez okienko wygląda urzędnik. Twarz starego kontrabasisty kręcona w półzbliżeniu - w tle plakat promujący młodzież w górnictwie. Zbliżenie fragmentu plakatu. Ujęcia plakatów. Napis: „Załatw sprawę i żegnaj”. Kontrabasista przy okienku - po obu jego stronach na szybach rozwieszone są plakaty ostrzegające przed szczurami. Obok starszego mężczyzny oparty jest kontrabas. Kontrabasista kładzie na nim dłoń. Zbliżenie na szpilkę kontrabasu, ruch kamery do góry, wzdłuż instrumentu. Na strunach oparta jest dłoń staruszka. Dźwięk z offu: narratorka w formie melorecytacji relacjonuje rozmowę urzędnika z kontrabasistą. Staruszkowi nie udaje się nic załatwić, nie należy mu się zapomoga, nie ma dla niego pracy. Ujęcia szczytów miejskich kamienic. Ujęcie brukowanej ulicy. Ulicą idzie kontrabasista i gra na kontrabasie. Najazd kamery na pudło kontrabasu. Ujęcie okien zamykanych przez ludzi na dźwięk kontrabasu. Grający kontrabasista wchodzi do bramy, ujęcie jest zniekształcone. Seria ujęć grającego kontrabasisty idącego powoli przez miasto. Dźwięk z offu: narratorka w formie melorecytacji powtarza słowa z pierwszych scen filmu opisujące pogodę. Opowiada o tym, jak kontrabasista chodził ulicami i grał na kontrabasie. Plan totalny: samotny kontrabasista idzie przez puste ulice i place. Zniekształcony obraz pokazuje karykaturalnie wykrzywione łódzkie kamienice. Dźwięk z offu: kobiecy głos informuje, że samotność to bardzo podłe solo na kontrabasie.

Słowa kluczowe:

  • BRUKOWANA ULICA

  • DACH

  • KAMIENICA

  • KONTRABAS

  • ŁÓDŹ (POLSKA)

  • MĘŻCZYZNA

  • OKNO

  • PRACA

  • STAROŚĆ

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x