Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Zwierzęta futerkowe

Informacje ogólne:

Identyfikator: Zwierzeta_futerkowe
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1960
Długość materiału: 00:06:26
Nośnik wyjściowy: twardy dysk
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Zwierzęta futerkowe

Opisy:

Dwaj żołnierze rozmawiają o swoich marzeniach. Jeden z nich zamierza zająć się zwierzętami futerkowymi.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Kolaż pocztówek z Paryża. Na tym tle nałożona biała koperta z czarnymi, niby odręcznymi napisami: 1. Zwierzęta futerkowe. wg. noweli St. Dygata 2. Agnieszka Osiecka realizacja 3. Zofia Nasierowska zdjęcia 4. Zygmunt Samosiuk Julian Żejmo asystenci 5. Leszek Biskup Jerzy Karaszkiewicz Krystyna Sienkiewicz aktorzy 6. Andrzej Płocki scenografia 7. Inż. Jerzy Rybicki dźwięk Off: melodia Marsylianki grana na harmonijce.

Sekwencja 1 Plan średni. Na barowym kontuarze stoi kot, zbliża się do popielniczki, po czym schodzi za ladę. Za barem ustawione są butelki z różnymi trunkami, na ścianie wisi plakat z napisem „quinquina”. Do kontuaru podchodzą dwaj żołnierze w polskich mundurach, jeden z nich pstryka na barmana, który przychodzi i stawia przed mężczyznami kieliszki, nalewa alkohol. Bohaterowie rozmawiają o swoich planach; jeden z nich, stojący po prawej (w tej roli Jerzy Karaszkiewicz), pełniący służbę lotnika, zwierza się na temat wyjazdu do Brazylii i realizacji marzenia hodowli zwierząt futerkowych na fermie należącej do jego siostry. Wojskowi popijają alkohol. Zapytany o swoje marzenia towarzysz, stojący tyłem do kamery (Leszek Biskup), odwraca się do niej przodem i z półuśmiechem wygłasza wprost do obiektywu fantazję z lat szkolnych: chciał zostać mężczyzną z amerykańskiego filmu, a jego pełne przygód życie zwieńczyłby happy end w ramionach dziewczyny. Bohater przekręca głowę w stronę towarzysza i dodaje marzenia o zostaniu bokserem i dyrygentem, co spotyka się z zarzutem zbyt lekkomyślnych i rozbieżnych fantazji. Na drugim planie barman ustawia butelki. Plan amerykański. Bohater podchodzi do automatu do gier, zaczyna rozgrywkę, kontynuując wypowiedź o wymarzonych wcieleniach, zapewniających sławę i poczucie swobody, po czym uzupełnia wyliczenie o świętego oraz dyrektora szkoły. Jego towarzysz przysłuchuje się znad kontuaru, trzymając w ustach zapałkę, przez co – gdy próbuje się odezwać – mamrocze niezrozumiale, co spotyka się z krytyką rozmówcy. Mężczyzna wypluwa zapałkę i podchodzi do automatu, zajmując przy grze miejsce towarzysza. Krytykuje marzenia rozmówcy jako ulotne, dowartościowując stałe hobby. Plan średni. Wojskowy opiera się o część automatu z punktacją, przywołując ironicznie wątek zwierząt futerkowych. W tle słychać odgłos gry w pinball. Mężczyzna wymienia biedne dzieci jako źródło wzruszenia; wspomina studiowanie medycyny przed wojną i zamiar zostania pediatrą. Plan średni. Bohater wraca do gry, jego poprzednik usuwa się na bok i potwierdza podobieństwo między stosunkiem do dzieci i zwierząt futerkowych, po czym rozwija temat swojej pasji, fantazjując o życiu i pracy na fermie, po której „hyc, hyc, hyc – skacze królik”. Rozmówca pochłonięty jest grą. Półzbliżenie dłoni gracza, entuzjastycznie wskazującego palcem tor odbijanej kuli: „hyc, hyc, hyc”, która ostatecznie wpada do dołka; panorama w górę. Półzbliżenie twarzy gracza, który złości się i przeklina zwierzęta futerkowe i nazywa je „wielką blagą”, po czym przechodzi na bok, jego miejsce zajmuje lotnik z niezręczną miną. Towarzysz zadaje mu pytanie, czy uważa, że w Brazylii będzie szczęśliwy. Plan amerykański. Wojskowi stoją przy automacie. Wzburzony bohater nerwowo chodzi w tę i z powrotem, mówi o ogromie śmierci na froncie, o wewnętrznej martwocie i bezsensie. Jego rozmówca zapala papierosa. Lotnik kontynuuje wypowiedź, odchodzi; panorama w lewo; siada na krześle przy stole w planie średnim (gdzie przez okno wpada słońce poprzecinane cieniem żaluzji) i kwituje, że to właśnie zwierzęta futerkowe stanowią dla niego jakikolwiek „cień sensu”. Dosiada się do niego jego towarzysz, gasi papierosa w popielniczce i podejmuje temat sensu w życiu. Temat ucina jednak rozmówca, który stanowczo i ostatecznie potwierdza swój plan wyjazdu na brazylijską fermę futerkową. Mężczyźni spoglądają na siebie

Sekwencja 2 Plan pełny. Barman stoi wsparty o ladę, znudzony. Do lokalu wchodzi chłopiec, dmuchający w dmuchawkę, a za nim jego matka, elegancka kobieta w futrze (w tej roli Krystyna Sienkiewicz), ta zamyka za sobą drzwi; panorama w prawo; chłopiec podchodzi do stołu żołnierzy. Zbliżenie twarzy chłopca, który patrzy się i celuje dmuchawką wprost w obiektyw. Półzbliżenie twarzy wojskowego, który drapie się w ucho. Plan pełny. Kobieta zwraca uwagę synkowi, wyjaśnia mu, że właśnie trafił żołnierza, któremu wiele zawdzięcza, i nakazuje chłopcu zadośćuczynić, całując mężczyznę w rękę. Chłopiec podchodzi do wojskowego, a w tym czasie lotnik wstaje i zwraca się do bohaterki, zapraszając ją gestem do stolika. Żołnierz odsyła chłopca, a kobieta dosiada się do mężczyzn. Plan średni. Troje bohaterów siedzi przy stoliku nad popielniczką, lotnik i nieznajoma naprzeciwko siebie, uśmiechają się; pośrodku, z poważną miną i pustym wzrokiem, siedzi drugi żołnierz. Kobieta mówi o miłości do wszystkich żołnierzy walczących za nią. Lotnik prosi kolegę o tłumaczenie słów Francuzki, ten beznamiętnie wchodzi w rolę tłumacza. Mężczyzna przekazuje odpowiedź, dementującą walkę za Francuzkę, za to wyrażającą chęć przespania się z nią. Lotnik i Francuzka zbliżają się do siebie. Kobieta dopytuje tłumacza o odpowiedź. Mężczyzna przekręca ją, mówiąc o miłości żołnierza do wszystkich kobiet, za które walczył. Kiedy pada kolejna prośba o tłumaczenie pozbycia się chłopca i zaproszenia do kina, Francuzka natychmiast odpowiada: „si, si”; tłumacz spogląda na flirtujących z uśmiechem. Plan średni. Ujęcie zza pleców bohaterów. Tłumacz wstaje, machając na odchodne, obchodzi stolik z drugiej strony i komentuje z przekąsem pociąg towarzysza do „zwierząt futerkowych”, po czym wychodzi. W tym czasie lotnik, wpatrzony w kobietę w futrze, odpala jej papierosa, bohaterowie uśmiechają się do siebie zalotnie. W tle słychać początek melodii granej na harmonijce.

Tyłówka Ponownie kolaż pocztówek z białą kopertą, na której pojawia się czarny, odręczny napis: P. W. S. T. i F. 1960 produkcja Ściemnienie. Off: c.d. Marsylianki, granej na harmonijce.

Słowa kluczowe:

BAR
BARMAN
FLIRT
FUTRO
HODOWLA
LOTNIK
MARSYLIANKA
MUNDUR
ZWIERZĘTA
ZWIERZĘTA FUTERKOWE
ŻOŁNIERZ